بنیاد صلح بین المللی کارنگی
۲۷ خرداد ۱۳۹۹
معترضان چه می گویند و چه می خواهند؟ در جستجوی عدالت
۲۷ خرداد ۱۳۹۹

مؤسسه هوور (Hoover Institution) یک اندیشکده آمریکایی در حوزه سیاستگذاری عمومی است که در دانشگاه استنفورد در کالیفرنیا واقع است. این مؤسسه به عنوان بخشی از “مؤسسه جنگ، انقلاب و صلح هوور” (Hoover Institution on War, Revolution, and Peace) است.
این مؤسسه تأثیرگذاری زیادی در جنبش‌های محافظه‌کاری و لیبرالی آمریکا دارد و یکی از جمله اماکن تجمع محافظه‌کارانی است که درسطوح مختلف دولتی حضور داشته‌اند. از جمله این افراد می‌توان به ادوین مسی (Edwin Meese), کاندولیزا رایس (Condoleezza Rice)، جرج شولتز (George Shultz)، توماس سول (Thomas Sowell)، شلبی استیل (Shelby Steele)، و امی زگارت (Amy Zegart) و دونالد رامسفلد اشاره نمود.
مطالعات خاورمیانه از اهمیت ویژه ¬ای در نزد گروه ها و اتاق¬ های فکر امریکا برخوردار است. تمامی مراکز مطالعاتی و پژوهشی ایالات متحده تلاش دارند تا زمینه ¬های لازم برای درک دقیق¬ تری از زیرساخت¬ های فرهنگی، اجتماعی وسیاسی کشورهای مختلف را فراهم آورند. فعالیت¬ های موسسه هوور در قالب نهادهای پژوهشی دانشگاه استنفورد انجام می ¬پذیرد و بنا بر گزارش شاخص اندیشکده‌های جهانی ۲۰۱۶، (دانشگاه پنسیلوانیا) هوور در بین ۹۰ اندیشکده برتر آمریکا در جایگاه ۱۸ ام قرار دارد.
مؤسسه هوور در سال ۱۹۱۹ توسط هربرت هوور (Herbert Hoover) تأسیس گردید. وی یکی از اولین فارغ‌التحصیلان دانشگاه استنفورد بود که بعدهای سی و یکمین رئیس‌جمهور آمریکا گشت. هدف اعلام شده این مؤسسه جمع‌آوری و ثبت وقایع تاریخی آنگونه که اتفاق می‌افتند، بود. افراد وابسته به این مؤسسه با به خطر انداختن جان خود سعی می‌کردند اسناد بسیار نادر و کمیاب را در کشورهای تحت حکمرانی کمونیست‌ها و نازی‌های جمع‌آوری نموده و به این مؤسسه ارسال دارند. در حقیقت اسناد جمعه‌آوری شده شامل طیف متنوعی از مدارک و نوشته‌هایی بود که برای شناسایی زوایای پنهان جوامع و حکومت‌های کمونیستی و ناسیونال سوسیالیستی که دو ایدئولوژی معارض با سرمایه‌داری غربی بودند به کار می‌رفتند. از جمله اسنادی که توسط جاسوسان این مؤسسه ربوده و به آمریکا منتقل شد می‌توان به نوشته‌های شخصی رزا لوکزامبورگ، خاطرات گوبلز و اسناد پلیس مخفی روسیه در پاریس اشاره نمود.
در سال ۱۹۱۹، هوور با اهدای ۵۰/۰۰۰ دلار به دانشگاه استانفورد “مجموعه جنگی هوور” را که شامل اسناد جنگ جهانی اول بود بنیان نهاد. این مجموعه بعدها به “کتابخانه جنگ هوور” تغییر نام داد. برنامه کتابخانه جنگ تا سال ۱۹۴۶ توسعه یافته و شامل فعالیت‌های تحقیقاتی نیز شد، بدین ترتیب سازمان مذکور به “مؤسسه و کتابخانه جنگ، انقلاب و صلح هوور” تغییر نام داد. در سال ۱۹۵۶، هوور، رئیس‌جمهور سابق، یک برنامه جمع‌آوری کمک‌های مالی را آغاز نمود که باعث شد مؤسسه به شکل کنونی آن به عنوان یک اندیشکده درآید. در سال ۱۹۵۷، سازمان به مؤسسه جنگ، انقلاب و صلح هوور” تغییر نام داد. با روی کار آمدن دبیلیو گلن کمپل در سال ۱۹۶۰، بودجه مؤسسه افزایش زیادی یافت و در نتیجه تعداد پروژه‌های تحقیقاتی نیز رشد چشمگیری یافت. مؤسسه به صورت فزاینده‌ای و بالاخص پس از دهه ۱۹۸۰ جهتگیری محافظه‌کارانه به خود گرفت.

 

روند تاریخی موسسه هوور

مؤسسه هوور پس از جنگ جهانی دوم، تمرکز مطالعاتی خود را بر روی قدرت برتری هژمونیک آمریکا قرار دارد. به طوری که در طول جنگ سرد، سیاستهای راهبردی آمریکا را بر پایه لیبرالیز کردن قدرت‌های هدف، یعنی جهان کمونیسم قرار داده بود.
بر این اساس در طول جنگ سرد ، این موسسه راهبرد اصلی خود را مقابله نرم با جهان کمونیسم قرار داد. در طول دهه ۷۰ میلادی ، این موسسه استراتژی راهبرد کلان امنیت ملی آمریکا در حوزه آتلانتیک را طراحی و تدوین نمود که به طور جدی سیاست‌های خارجی کاخ سفید در راستای این راهبرد سازماندهی می شد. در سال ۱۹۸۱، این موسسه با حمایت گروه‌های نومحافظه کار آمریکایی به ریاست دونالد راسفلد، خود را سازمانی متعهد به دفاع از جهان غرب در برابر خطر فزاینده توتالیتاریسم تعریف نمود و طرح راهبردی “کمیته جهان آزاد” را به ریاست رونالد ریگان رئیس جمهور وقت تدوین نمود که محور سیاست‌های بین‌المللی کاخ سفید در طول دهه ۸۰ میلادی قرن بیستم، و در راستای کمیته جهان آزاد اتخاذ می‌شد.
با فروپاشی شوروی و آغاز قدرت هژمونیک جهانی جهان غرب به رهبری ایالات متحده آمریکا طرح نوسازی اجباری در خاورمیانه از سوی موسسه هوور به کنگره کاخ سفید ارائه شد که مورد تصویب قرار گرفت، این طرح فرایند نوسازی و دگرگونی سیاسی و اجتماعی دول عربی خاورمیانه را در برمی‌گرفت.
در سال ۲۰۰۴ ، طرح راهبردی به نام “ابتکار خاورمیانه و شمال آفریقای وسیع” از سوی موسسه هوور به کنگره ارائه شد که در آن دموکراسی سازی و نوسازی مجدد در خاورمیانه مطرح شده بود.
در سال ۲۰۰۶ ، سند امنیت ملی آمریکا، موسسه هوور سند بازبینی و نوسازی شده راهبرد امنیت ملی آمریکا را به کاخ سفید ارائه کرد که در آن ۹ هدف برای امنیت ملی آمریکا در دوره ریاست جمهوری بوش ترسیم شده بود که نخستین هدف آن “تبلیغ و ترویج برای شرافت انسانی” بود که در آن به طور توأمان توسعه قدرت جهانی آمریکا و ترویج و بسط “دموکراسی موثر” ارائه شده بود.
همچنین این موسسه طراح اصلی انقلاب‌های رنگین در دنیا است که نمونه های بارز آن در گرجستان‌، اوکراین‌، قرقیزسان و… مشهود است.

 

تمرکز هوور بر حفظ ارزش‌های لیبرالی و حفظ هژمونی آمریکا

هدف اصلی برنامه‌ها و فعالیت‌های مؤسسه هوور حفظ و استمرار الگوی لیبرال دموکراسی و همچنین حراست از سیستم آمریکا در عرصه بین‌المللی می‌باشد، از این رو در طیف گسترده‌ای از موضوعاتی که به انحاء مختلف ممکن است با تغییر وضع موجود در عرصه بین‌المللی مرتبط باشد، فعالیت دارد. مؤسسه ارتباط نزدیکی با مراکز قدرت یهودیان نیز دارد و در گزارش‌هایی که منتشر نموده به صورت مداوم سرسپردگی خود را به رژیم صهیونیستی اثبات نموده است.
فعالیت های اصلی این موسسه در سه محور بحران های اقتصادی، منع تکثیر تسلیحات اتمی و آموزشی خلاصه می شود. در حوزه بحران های اقتصادی بدنه مطالعاتی این موسسه تلاش می کند تا علل و عوامل بحران های بین المللی اقتصادی را بررسی کرده و راهکارهای عملی جهت برون رفت از این بحران ها را به سردمداران مافیای تجارت جهانی ارائه دهد. در بخش منع تکثیر تسلیحات اتمی، موسسه پژوهشی هوور، تمرکز مطالعاتی خود را درحوزه امنیت بین المللی قرار داده و تهدیدات ناشی از تسلحیات اتمی و مسایلی چون منع گسترش تسلیحات اتمی و امنیت ملی، تروریسم هسته ای و… را در دیدگاه افکار عمومی، محافل دانشگاهی ، رسانه های جمعی، کتب، مطبوعات ترویج و بزرگنمایی می کند.

 

تامین هزینه مالی

اگرچه دانشگاه استنفورد سالیانه یک میلیون دلار به این مؤسسه کمک مالی ارائه می‌کند اما بخش اعظمی از بوودجه آن توسط بنیادها، افراد و شرکت‌های خصوصی تأمین می‌گردد. سازمان‌های طرفدارا محافظه‌کاری کمک‌های مالی شایانی را طی دهه‌های اخیر در اختیار مؤسسه هوور گذارده‌اند – ۲۴ میلیون دلار از سال ۱۹۸۵ تا ۲۰۰۵. در میان سازمان‌هایی که بیش از یک میلیون دلار به مؤسسه کمک کرده‌اند می‌توان به مؤسسات دست راستی چون “بنیاد سارا اسکایف” (Sarah Scaife Foundation)، “بنیاد لین و هری برادلی” (Lynne and Harry Bradley Foundation)، “بنیاد جان اولین” (John M. Olin Foundation)، “بنیاد اسمیت ریچاردسون” (Smith Richardson Foundation) . “بنیاد خانواده والتون” (Walton Family Foundation) اشاره نمود.
شرکت‌ها نیز کمک‌های سخاوتمندانه‌ای به مؤسسه هوور انجام داده‌اند. اکسون‌موبیل از سال ۱۹۹۸ تا ۲۰۰۵ در حدود ۲۹۵/۰۰۰ دلار به این مؤسسه کمک مالی اعطاء نموده. برخی محققین مستقر در مؤسسه به مانند مور (Moore) و برکویتز (Berkowitz) که اعتقادی به گرم شدن هوای زمین ندارند، کمک شایانی به اگزون موبیل و دیگر شرکت‌های عرصه انرژی نموده‌اند. بنیادهای بزرگ محافظه‌کاری که اغلب توسط ناخدایان صنایع و به منظور ترویج کسب و کار آزاد و دور نگه‌ داشتن دست دولت از درآمدها شکل گرفته‌اند حمایت‌های مالی زیادی در اختیار کارشناسان هوور چون فرایدمن گذارده‌اند، فردی که مسؤول افزایش نفوذ اقتصاد بازار آزاد است. به گفته محققین، “هوور یکی از چهار نهاد سیاستگذاری بزرگ است که اقتصاد آمریکا را ر اوایل دهه ۱۹۸۰ به سوی سیاست‌های دست راستی سوق داد.