کالج کجاست؟
۱۳۹۷-۰۳-۱۷
آیا هزینه ی کالج ها به راستی افزایش یافته است؟ چقدر؟
۱۳۹۷-۰۳-۱۷

ترامپ بارها ادعا کرده است که بی‌تعصب‌ترین شخص نسبت به نژاد است. اما پیشینه ی او چیزِ دیگری می گوید

نویسنده: جرمن لوپز (German Lopez)

دونالد ترامپ در یک کنفرانسِ مطبوعاتی :
اگر از دونالد ترامپ بپرسید آیا تو یک نژادپرستی، پاسخِ او روشن است: خیر. او ادعا کرده که « من بی‌تعصب‌ترین فرد نسبت به نژاد هستم.»
اما سابقه ی وی کاملاً خلافِ این را نشان می دهد.

وی در سفرهای انتخاباتی اش بارها و بارها حرفهایی صراحتاً نژادپرستانه و متعصبانه بر زبان رانده بود، از مجرم و متجاوز خواندنِ مهاجرانِ مکزیکی گرفته تا پیشنهادِ طرحِ ممانعت از ورودِ مسلمانان به آمریکا تا گفتنِ این که قضاتی که خونِ مکزیکی در رگهایشان هست صلاحیتِ بررسیِ پرونده ها را ندارند.

این رفتار تا ریاست‌جمهوریِ ترامپ نیز امتداد یافت. از کلیشه هایی که ترامپ به یک گزارشگرِ سیاه پوست نسبت داد تا کارچاق‌کنی هایی که در درگیری های شارلوتزویل برای سفیدپوستانِ خود برترپندار انجام داد، همه نشان می دهد که او بعد از انتخابات هم دست از اعمالِ نژادپرستانه برنداشته است.

درواقع، در همان دهه ی هفتاد که برای نخستین بار سر و کله ی ترامپ در صفحاتِ نیویورک تایمز پیدا شد، وزارتِ دادگستریِ آمریکا نیز به خاطرِ نژادپرستی هایش علیهِ او اقامه ی دعوی کرد. پس از آن، به کرّات او را در صفحاتِ روزنامه های سرتاسرِ دنیا دیده ایم که از این دست جنجالها بسیار برانگیخته است. جدیدترینش، اظهاراتی است که روزنامه ی واشینگتن پست از او منتشر کرده است. طبقِ این گزارش، ترامپ ضمنِ صحبت درباره ی مهاجرت از هایتی و کشورهای آفریقایی، سؤال کرده است: «چرا باید ما این همه مهاجر از این کشورهای خرابشده داشته باشیم؟» و سپس گفته که آمریکا بیشتر باید از کشورهایی مثلِ نروژ مهاجر بپذیرد نه این کشورها. این سخنان به وضوح به این معناست که مردمی که از کشورهای اکثراً سیاهپوست می آیند بدند و کسانی که از کشورهای عمدتاً سفیدپوست می آیند خوب.

این پیشینه ی دیرین از این جهت مهم است که اگر ترامپ یک یا دو بار از این حرفها می زد مسأله ای نبود. اما وقتی همه ی رفتارها و حرفهای ترامپ را کنارِ هم می گذاریم، به الگویی روشن می رسیم که نشان می دهد تعصب‌ورزی صرفاً نمایشی سیاسی از سوی ترامپ نبوده است، بلکه بخشی از شخصیت، هویت و ذاتِ اوست.

[shareaholic app="share_buttons" id="26901159"]
 

ترامپ سابقه ای طولانی در اظهاراتِ جنجالیِ نژادپرستانه دارد


فهرستی از سوابقِ نژادپرستانه ی ترامپ را که دارا لیند (Dara Lind) و نیکلاس کریستف (Nicholas Kristof) برای وکس  و نیویورک تایمز گردآوری کرده اند، در زیر می خوانیم:

  • 1973: وزارتِ دادگستریِ آمریکا (در زمانِ ریاست جمهوریِ نیکسون) به اتهامِ نقضِ قانونِ Fair Housing (قانونِ حمایت از مستأجر یا خریدار در برابرِ رفتارهای تبعیض آمیزِ مالک) علیهِ شرکتِ مدیریتیِ ترامپ شکایت کرد. مقاماتِ فدرال به شواهدی دست یافتند مبنی بر اینکه ترامپ از اجاره دادنِ ملک به سیاهپوستان خودداری کرده و به دروغ به آنها گفته که آپارتمانی برای اجاره ندارد (و چند اتهامِ دیگر). او گفته بود که دولتِ فدرال سعی داشته وی را مجبور به اجاره دادنِ ملک به متقاضیانِ بهزیستی کند. بعدها، در سالِ 1975 وی بدونِ اینکه به رفتارهای تبعیض آمیزِ گذشته ی خود اذعان کند، کتباً تعهد داد که از این به بعد علیهِ مستأجرانِ رنگین‌پوست تبعیضی قائل نشود.

  • دهه‌ی 1980: کیپ براون (Kip Brown) از کارکنانِ سابقِ عمارتِ ترامپ (Trump's Castle) اتهامِ دیگری را متوجهِ شرکتِ ترامپ می کند. براون می گوید: «وقتی دونالد و ایوانا (همسرِ نخستِ ترامپ) به کازینو می آمدند، رؤسا به همه ی افرادِ سیاهپوست دستور می دادند که تالار را ترک کنند. دهه ی 1980 بود و من نوجوان بودم، اما یادم هست که چطور ما را بیرون می کردند.»

  • 1988: ترامپ در سخنرانیِ خود در جشنِ فارغ التحصیلیِ دانشگاهِ لیهای (Lehigh University)، بخشِ عمده ی صحبتهای خود را به این اختصاص داد که کشورهایی همچون ژاپن «شرفِ اقتصادیِ آمریکا را خدشه دار می کنند.» این گفته ها با لفاظی های کنونی اش درباره ی چین قابلِ مقایسه است.

  • 1989: در یک حادثه ی جنجالی،‌ چهار نوجوانِ سیاهپوست و یک نوجوانِ لاتین به حمله و تجاوز به یک عابرِ پیاده در شهرِ نیویورک متهم شدند. ترامپ بی‌درنگ به این ماجرا واکنش نشان داد و در روزنامه های محلی شعارهایی به این مضمون چاپ کرد: «مجازاتِ اعدام را برگردانید. پلیسِ ما را برگردانید!» (BRING BACK THE DEATH PENALTY. BRING BACK OUR POLICE!). پنج نوجوان بعد از گذراندنِ 7 تا 13 سال حبس، تبرئه شدند و 41 میلیون دلار به آنها غرامت پرداخت شد. اما ترامپ در اکتبرِ 2016 گفت که هنوز معتقد است آن نوجوانان مقصر بوده اند، حال آنکه آزمایشِ دی ان ای خلافِ آن را ثابت کرده بود.

  • 1991: جان اُ دانل (John O’Donnell)، رئیسِ سابقِ کازینو و هتلِ «ترامپ پلازا» در شهرِ آتلانتیک، در کتابِ خود حرفهایی که ترامپ در نکوهشِ یک حسابدارِ سیاهپوست گفته بود را نقل می کند: «این سیاهها پولهای من را می شمارند! چقدر نفرت انگیز! تنها آدمهایی که خوش دارم حسابِ پولهای من را داشته باشند آن کوتاه قدهای عرق‌چین به سر هستند [منظور یهودی ها]... این شخص به نظرِ من خیلی تنبل است. البته تقصیرِ خودش نیست. تنبلی در ذاتِ سیاهپوستان است. جداً می گویم. همین طور است. دستِ خودشان نیست.» ترامپ ابتدا این سخنان را حاشا می کرد، اما بعدها در 1997 در مصاحبه با مجله ی Playboy گفت «فکر می کنم چیزهایی که اُ دانل از قولِ من نوشته درست است.»

  • 1992: هتل و کازینوی ترامپ پلازا به دلیلِ اینکه سیاهپوستان و زنان را از میزِ قمار دور کرده بود تا شأنِ یک قماربازِ حرفه ای حفظ شود، محکوم به پرداختِ 200000 دلار جریمه شد.

  • 2000: وی برای مقابله با ساختِ کازینو توسطِ قبیله ی سرخ پوستِ Regis Mohawk، که آن را تهدیدی مالی علیهِ کازینوی خویش در شهرِ آتلانتیک می دید، مخفیانه تبلیغاتی منفی علیهِ این قبیله به راه انداخت و ادعا کرد که این قبیله دارای سوابقِ مجرمانه است و مدارکِ آن موجود است.

  • 2004: در دومین فصل از برنامه ی تلویزیونیِ The Apprentice  (کارآموز)، ترامپ یکی از شرکت‌کنندگانِ سیاهپوست به نامِ کوین آلن (Kevin Allen) را به دلیلِ داشتنِ سوادِ زیادی از مسابقه اخراج می کند و خطاب به او می گوید: «معلومات و تحصیلاتِ تو باورنکردنی است. اما هیچ به دردت نمی خورد. باید در مقطعی توقف کنی و بگویی دیگر کافی است.»

  • 2005:‌ ترامپ علناً یکی از قسمتهای مسابقه ی The Apprentice را با نامِ «سفیدپوستان در برابرِ سیاهپوستان» (White People vs. Black People) روی آنتن برد. او در توضیحِ آن گفته بود: «از آخرین فصلِ این برنامه چندان که باید به هیجان نیامدم، به همین دلیل در فکرِ ایده ای نسبتاً جنجالی بودم: ایجادِ تیمی متشکل از سیاهپوستانِ آمریکاییِ موفق در مقابلِ تیمی متشکل از سفیدپوستانِ موفق. خواه خلق الله از این ایده خوششان بیاید یا نه، این تقابل، بازتابِ واقعیتِ این دنیای بی‌رحم است.»

  • 2010: در این سال، طرحِ احداثِ مسجدی برای مسلمانان به نامِ مسجدِ گراند زیرو (Ground Zero) در منهتن، نزدیک به محلِ حادثه ی یازدهِ سپتامبر، در داخلِ آمریکا جنجالها به پا کرده بود. ترامپ با این طرح مخالفت کرد و آن را «بی‌ملاحظگی» خواند و پیشنهادِ خریدِ سهامِ عمده ی این پروژه را داد. او در گفت‌وگوی تلویزیونیِ شبانگاهی با دیوید لترمن (The Late Show With David Letterman) در اعتراض به مسلمانان چنین گفته بود: «اینها ما را منفجر می کنند، ساختمانهای ما را منفجر می کنند. این همه کارهای شنیع کافی نیست؟»

  • 2011: ترامپ در به راه انداختنِ شایعات پیرامونِ اینکه اوباما (اولین رئیس جمهورِ‌ سیاهپوستِ آمریکا) در ایالاتِ متحده ی آمریکا به دنیا نیامده نقشِ عمده ای ایفا کرد. حتی کارآگاهانی را به هاوایی فرستاد تا اسنادِ تولدِ اوباما را بررسی کنند. بعدها اوباما اسناد و مدارکِ تولدِ خود را منتشر کرد و ترامپ را «بوقچیِ محافل» خواند. (تحقیقات نشان داده است که بینِ نژادپرستی و این نظریه که اوباما خارج از آمریکا متولد شده ارتباطِ محکمی وجود دارد.) می گویند ترامپ همچنان در خفا بر این فرضیه ی خود پافشاری می کند.

  • 2011: ترامپ در همان حال که ادعا کرده بود اوباما در کشورِ آمریکا متولد نشده است، گفته بود که چون اوباما دانشجوی ضعیفی بوده، بعید است که توانسته باشد به دانشکده ی حقوقِ دانشگاههای هاروارد و کلمبیا راه پیدا کند. او از اوباما خواسته بود تا مدارکِ دانشگاهیِ خود را منتشر کند. وی گفته بود: «شنیده ام که اوباما دانشجوی افتضاحی بوده. یعنی افتضاح ها! چطور یک چنین دانشجوی ضعیفی می تواند به دانشگاهِ کلمبیا و از آنجا به هاروارد راه پیدا کند؟»

از نظرِ خیلی ها، هیچ یک از ادله ی بالا به تنهایی دلیلِ محکمی برای نژادپرست بودنِ ترامپ نیستند. ترامپ شاید حرفِ دهنش را نفهمد و نسبت به نژادِ خاصی حساسیت نداشته باشد (که به قولِ خودش از لحاظِ‌ سیاسی اشتباه است)،‌ اما چنین نیست که یک نژادپرستِ تمام‌عیار باشد.

لیکن وقتی همه ی این شواهد را کنارِ هم می گذاریم،‌ الگوی روشنی ظاهر می شود. حداقلش این است که ترامپ برای اینکه جای پای خود را تحکیم کند،‌ بارها در زمینِ نژادپرستان بازی کرده است. و چه بسا خودش هم یکی از آنها بوده باشد.

و البته این رفتارها و گفتارهای او در دورانِ انتخاباتِ ریاست جمهوری و پس از آن نیز ادامه پیدا کرده است.
 

ترامپ در لباسِ کاندیدا و در مقامِ رئیس جمهور هم اظهارنظرهای نژادپرستانه ی بسیاری مطرح کرده است


از گذشته ی ترامپ که بگذریم،‌ او در سفرهای انتخاباتی و در مقامِ ریاست جمهوری نیز به دفعات (و اغلب به صراحت) حرفهای نژادپرستانه زده است:
  • ترامپ فعالیتهای انتخاباتیِ خود را از سالِ 2015 و با «متجاوز»، «قاچاقچی» و «مجرم» نامیدنِ مهاجرانِ مکزیکی آغاز کرد. کمپینِ‌ او عمدتاً بر مبنای پیشنهادِ ساختِ دیواری مرزی برای جلوگیری از ورودِ این مهاجران به آمریکا شکل گرفت.

  • در سالِ 2015، ترامپ در جایگاهِ کاندیدای ریاست جمهوریِ‌ آمریکا خواهانِ ممنوعیتِ ورودِ همه ی مسلمانان به آمریکا شد. تلاشهای دولتِ کنونیِ او برای تحققِ نسخه ی آسان‌گیرانه‌تری از این سیاست، در دادگاههای آمریکا به چالش کشیده شده است.

  • وقتی در مناظره ای بینِ جمهوریخواهان در سالِ 2016 از او سؤال شد که آیا همه ی 1.6 میلیارد جمعیتِ مسلمان از آمریکا نفرت دارند، ترامپ پاسخ داد: «منظورم خیلی از آنهاست. بسیاری از آنها».

  • او در سالِ 2016 معترضِ صلاحیتِ قاضی گنزالو کوریل (Gonzalo Curiel) (قاضیِ پرونده ی دانشگاهِ «ترامپ») شد به این دلیل که او اجدادِ مکزیکی داشته و یکی از اعضای مؤسسه ای است که از حقوقدانانِ لاتین تشکیل شده است. پال رایان (Paul Ryan)، سخنگوی مجلسِ نمایندگانِ آمریکا، که از حامیانِ ترامپ بود،‌ بعدها چنین اظهاراتی را «مصداقِ بارزِ نژادپرستی» دانست.

  • ترامپ به دفعات در محکوم کردنِ سفیدپوستانِ برترپنداری که از وی حمایت کرده اند تعلل ورزیده است. وی در دورانِ انتخابات، مرتباً پیامهایی را از سفیدپوستانِ برترپندار و نئونازی‌ها‌ ریتوئیت می کرد.

  • او تصویری را توئیت و بعداً حذف کرد که هیلاری کلینتون را در پس زمینه ای از پول نشان می داد و داخلِ ستاره ی داوودِ یهودیان نوشته بود: «فاسد ترین کاندیدایی که دیده اید!» این توئیت پیامی به وضوح ضدِسامی داشت،‌ اما ترامپ اصرار داشت که این ستاره نشانِ درجه ی کلانتری است، و گفته بود که کمپینِ او نباید این توئیت را حذف می کرد.

  • ترامپ بارها از سناتور الیزابت وارن (Elizabeth Warren)،‌ که گفته است اجدادش از قبیله ی چروکیِ (Cherokee ) سرخ‌پوستان بوده اند، با لقبِ «پوکاهانتس» یاد کرده است [پوکاهانتس زنی از سرخ‌پوستان ایالات متحده ی آمریکا و دختر فرمانده پوهاتان رئیس قبیله سرخپوستان بود که به خاطر روابطش با مستعمره‌نشینانِ جیمزتاونِ ویرجینیای آمریکا مشهور شد. حکایت تاریخی معروفی می‌گوید او جان سردار جان اسمیت، شکارچی سرخپوستان را نجات داد و هنگامی که پدرش می‌خواست اسمیت را با تیر بزند سر خود را سپر سر اسمیت کرد].

  • در رقابتهای انتخاباتیِ جمهوریخواهان در سالِ 2016، او خود را کاندیدای «قانون و نظم» معرفی می کرد (قانون و نظم یا law and order در ادبیاتِ سیاسیِ آمریکا به نظریه ای اطلاق می شود که مدافعِ تشدیدِ هرچه بیشترِ قوانینِ بازدارنده و جزایی برای برخورد با مجرمان و مخلانِ نظمِ جامعه است. ریگان و نیکسون معروفترین رؤسای جمهورِ مدافعِ این طرح بوده اند)، که لبیکی آشکار به سفیدپوستانی بود که از جرمِ سیاهپوستان واهمه داشتند، این درحالی است که میزانِ جرم و جنایت در آمریکا اکنون پایین تر از هر زمانِ دیگری است. سخنرانی‌ها، کامنت‌ها و عملکردِ او بعد از پیروزی در ریاست جمهوری نیز ناظر به همین خطِ مشی است.

  • او در سالِ 2016 در ترغیبِ رأی دهندگانِ سیاهپوست گفته بود: «شماها در فقر زندگی می کنید، مدارسِ‌ شما بی کیفیت است، شغلی ندارید،‌ 58درصدِ جوانانِ شما بی کارند. دیگر چه چیزی برای از دست دادن دارید؟»

  • در یک کنفرانسِ خبری در فوریه ی 2017، ترامپ کلیشه های خود را نثارِ یک خبرنگارِ سیاهپوست کرد. وقتی آپریل ریان (April Ryan) از او پرسید که آیا تصمیمی برای ملاقات و همکاری با فراکسیونِ سیاهپوستانِ کنگره دارد، ترامپ مکرراً از او خواست تا خود ترتیبِ چنین ملاقاتی را بدهد، با اینکه ریان خبرنگاری بیش نبود.

  • در آگوستِ 2017، یک هفته بعد از اعتراضاتِ سفیدپوستانِ برترپندار در شارلوتزویلِ ویرجینیا، ترامپ به کرّات مقصرِ‌ خشونتها و هرج و مرجهای به وجود آمده را «خیلی از طرفها» و «هر دو طرف» توصیف نمود، که معنای ضمنیِ آن این است که برترپندارانِ سفیدپوست با کسانی که مقابلِ تظاهرات و نژادپرستی های آنها ایستادند از لحاظِ اخلاقی برابرند. به علاوه به صراحت گفته بود که در میانِ سفیدپوستانِ برترپندار هم «آدمهای بسیار خوبی» پیدا می شوند. همه ی اینها چراغِ سبزی بود به سفیدپوستانِ خودبرترانگار، و آنها هم اکثراً متوجهِ این چراغ سبز شدند، تا جایی که ریچارد اسپنسرِ سفیدپوستِ ناسیونالیست از ترامپ به خاطرِ «دفاع از حقیقت» تمجید می کند.

  • ترامپ در سرتاسرِ سالِ 2017 مدام به بازیکنانِ لیگِ ملیِ فوتبالِ آمریکا (NFL) می تازد. اعضای این لیگ کسانی هستند که با زانو زدنِ خویش یا در حینِ سرودِ ملی، اعتراضِ بی‌صدای خود را علیهِ نژادپرستیِ سیستماتیک در آمریکا نشان داده اند.

  • ترامپ در سالِ 2017 بارها گفته بود مردمی که از هایتی به آمریکا می آیند «همگی ایدز دارند». به حالِ مهاجرانی که از نیجریه می آیند تأسف خورده بود که وقتی آمریکا را می بینند دیگر «هرگز به آلونک‌های خود برنمی‌گردند». کاخِ سفید اینگونه اظهارات از جانبِ ترامپ را به کلی انکار کرد.

  • وی در خلالِ صحبت درباره ی مهاجرت، در اجلاسی با حضورِ هر دو حزب در اوایلِ سالِ 2018، مکرّراً با اشاره به هایتی و کشورهای آفریقایی، می پرسید: «چرا این همه آدم از این کشورهای خرابشده به کشورِ ما می آیند؟» وی سپس پیشنهاد کرده بود که بهتر است آمریکا بیشتر، از کشورهایی مثلِ نروژ مهاجر بپذیرد. معنای این حرف این است که مهاجرینی که از کشورهای عمدتاً سفیدپوست می آیند خوبند، اما مهاجرینی که از کشورهای عمدتاً سیاهپوست می آیند، بد.

  • ترامپ خود صحبت درباره ی کشورهای «خرابشده» را منکر شده است. اما برخی از سناتورهای حاضر در این اجلاس گفته اند که آن را شنیده اند. در عینِ حال، کاخِ سفید متذکر شده است که این نوع سخنان، به مانندِ حرفهای ترامپ درباره ی معترضانِ لیگِ فوتبال، همان چیزهایی است که طرفدارانش دوست دارند بشنود. تنها وجهِ مشترکی که می توان بینِ گفته های ترامپ درباره ی معترضانِ لیگِ فوتبال و اظهاراتِ او درباره ی «کشورهای خرابشده» پیدا کرد، مسأله ی نژاد است.


فهرستِ بالا کامل نیست، اما دربردارنده ی مهمترین نمونه هایی است که ترامپ پس از اعلامِ کاندیداتوریِ خویش بیان داشته است. لیکن دوباره می گوییم:‌ الگوی واحد و تعصبِ خاصی در همه ی این نمونه ها وجود دارد که نشان می دهد ترامپ مشکلِ بددهنی ندارد. او همانی که هست را بروز می دهد.
 

اقدامات و اظهاراتِ ترامپ «نژادپرستانه» است یا «متعصبانه»؟


یکی از دفاعیه های رایجی که از ترامپ می شود این است که ترامپ لزوماً نژادپرست نیست، زیرا مسلمانان و مردمِ مکزیک که او اغلب موردِ هجمه قرارشان می دهد اساساً «نژاد» محسوب نمی شوند.

برای مثال، مارک هلپرین ((Mark Halperin، روزنامه‌نگارِ بی‌آبروی آمریکایی،‌ پس از آنکه ترامپ از قاضی کوریل خواست تا به دلیلِ اصالتِ مکزیکی اش، پای خود را از پرونده ی دانشگاهِ ترامپ بیرون بکشد، با زیرکی گفته بود: «مکزیکی نژاد نیست.»

نیکلاس کریستف نیز در نیویورک تایمز به نکته ی مشابهی اشاره کرده است: «از نظرِ من "نژادپرست" دارای بارِ معنایی است، و بیشتر دهن‌پرکن است تا روشنگر. باید مواظب باشیم که آن را به کسی برچسب نزنیم. ضمنِ اینکه مسلمانان و مردمِ آمریکای لاتین می توانند از هر نژادی باشند. بنابراین، دقیقتر این است که بعضی از این اظهارات را مصداقِ تعصب بدانیم تا نژادپرستی. این که گفته می شود چنین پیامهایی ناشی از بد حرف زدنِ ترامپ یا سوءِ تفاهمِ دیگران است نیز، اگر به تنهایی به هریک از این اظهارات نگاه شود، بله، حرفِ صحیحی است.»

این دفاعیه ها از دو حیث عیبناک است:

اول اینکه زیادی معناگرایانه است. اینکه ترامپ را نژادپرست بدانیم یا متعصب چه اهمیتی دارد؟ هیچ کدامش در شأنِ یک رئیس جمهور نیست. و هرکدامش باشد، به یک اندازه باطل است.

دوم اینکه معنای «نژاد» در جامعه ی آمریکا توسّع یافته است. سالیانِ سال،‌ آمریکایی ها آلمانی ها و یونانی ها و ایرلندی ها و ایتالیایی ها و اسپانیایی ها را از نژادهای مختلف می دانستند، اما دیگر چنین نیست. به همین ترتیب، برخی از آمریکایی ها امروز مردمِ آمریکای لاتین، و تا حدودی هم مسلمان‌زاده ها و یهودی‌زاده ها را، بخشی از یک نژادِ غیرِ سفیدپوست به شمار می آورند. (خودِ نگارنده چون اصالتِ لاتین دارم، خود را دارای نژادی متفاوت می دانم، و رفتارهایی که در طولِ زندگی ام با من شده است این را تأیید می کند.) از این رو، بنا به تعاریفِ امروزی، اظهاراتی که علیهِ این گروهها می شود،‌ بی تردید نژادپرستانه است.

و همچنان که جنی دیزموند هریس نیز در نشریه ی Vox توضیح داده است، نژاد ساختاری کاملاً جامعه‌شناختی دارد، نه زیست‌شناختی. این نه بدان معناست که نژاد و دیدگاهِ مردم به نژاد منشأِ خارجی ندارد (که قطعاً دارد)، بلکه به معنای آن است که تعریفِ مردم از واژه ی نژاد در طولِ زمان می تواند تغییر کند.

حالا اسمش را هرچه که بگذاریم، حقیقت این است که ترامپ اظهاراتِ متعصبانه و نژادپرستانه ای در گذشته بیان کرده است. و این را به وضوح از فهرستِ بلندبالای فوق می توان دید.
 

تعصباتِ ترامپ بخشِ کلیدیِ تبلیغاتِ انتخاباتیِ او بوده است


نژادپرستی یا تعصبِ ترامپ، نامش هرچه که باشد، عنصری کلیدی در تبلیغاتِ انتخاباتیِ وی محسوب می شود. ترامپ کاندیدای بسیاری از آمریکایی های سفیدپوستی بود که کینه های نژادپرستانه در دل داشتند.

تنی چند از اندیشمندان به نامهای برایان اشنفر (Brian Schaffner)، متیو مک‌ویلیامز (MacWilliams) و تیتیشا انتیتا (Tatishe Nteta) در مقاله ای که در ژانویه ی 2017 منتشر شد، نشان دادند که حمایت از ترامپ بیش از آنکه با نارضایتی های اقتصادی مرتبط باشد، با جنسیت‌گرایی و نژادپرستیِ رأی دهندگان همبسته است.
اندکی پیش از انتخاباتِ 2016، تحقیقاتِ دیگری توسطِ برندا ماژور ((Brenda Major، الیسون بلودرن (Alison Blodor) گریگوری ماژور بلاسکوویچ (Gregory Major Blascovich) به انجام رسید که نشان می داد اگر به کسانی که شدیداً خود را سفیدپوست می دانند گفته شود که گروههای غیرسفیدپوست در سالِ‌2042 به لحاظِ جمعیت از سفیدپوستان سبقت می گیرند، احتمالِ اینکه به ترامپ رأی دهند بیشتر می شود.

و تحقیقاتِ دیگری که در نوامبرِ‌ 2017 توسطِ متیو لاتیگ (Matthew Luttig)، کریستوفر فدریکا (Christopher Federico)، و هووارد لاواین (Howard Lavine) منتشر شد، نشان می دهد که دیدگاهِ حامیانِ ترامپ راجع به سیاستهای مسکن بیشتر از سایرین مبتنی بر گرایشاتِ نژادی است. در این نظرسنجی، به طورِ تصادفی تصویری از یک مردِ سیاهپوست یا سفیدپوست به پاسخ‌دهندگان نشان داده می شد، آنگاه دیدگاهشان نسبت به سیاستهای مسکن موردِ سؤال قرار می گرفت.

این محققان دریافتند که طرفدارانِ ترامپ خیلی بیش از سایرین از تصویرِ مردِ سیاهپوست متأثر می شدند و با دیدنِ آن، نه تنها حمایتشان از طرحهای تأمینِ مسکن کاهش می یافت، بلکه از اینکه بعضی مردم از کمکهای دولتی برخوردار می شوند خشمِ بیشتری ابراز می کردند. و کار به جایی می رسید که خیلی هایشان می گفتند آنهایی که این کمکها را دریافت می کنند حقشان است که چنان وضعیتی داشته باشند.

در مقابل، حمایت از هیلاری کلینتون در دیدگاهِ پاسخ دهندگان نسبت به مسائلِ یادشده حتی پس از نشان دادنِ محرکهای نژادی تغییرِ چندانی ایجاد نمی کرد.

این محققان چنین نتیجه گیری کردند: «این یافته ها نشان می دهد که در انتخاباتِ ریاست جمهوریِ 2016، محرکهای نژادی نقشِ مؤثری در گرایشِ مردم به سوی ترامپ داشته است، اما در احساساتِ معطوف به هیلاری کلینتون تأثیری نداشته است.»

تحقیقاتِ فراوانِ دیگری هم هست که نشان می دهد گرایشهای نژادیِ مردمِ آمریکا می تواند دیدگاهِ آنها را نسبت به سیاست و سیاست‌گذاری‌ها تغییر دهد، که همکارم، دیلان متیوز (Dylan Matthews) و نیز سین مک‌الوی (Sean McElweeI) و جیسون مک‌دنیل (Jason McDaniel) سابقاً در پایگاهِ Vox به تشریحِ آن پرداخته اند.

کوتاه سخن اینکه نگرشهای نژادپرستانه محرکِ بزرگی در انتخابِ ترامپ بوده اند، همچنانکه سالیانِ سال در باورهای کلی درباره ی سیاست و سیاست‌گذاری مؤثر بوده اند. (چکیده ی همه ی این تحقیقات را در یکی از مقالاتم شرح داده ام.)

در همین حال، گروههای خودبرترانگارِ سفیدپوست (supremacists) آشکارا به استقبالِ‌ ترامپ رفته اند. بنا بر گزارشِ سارا پاسنر و دیوید نیورت (Sarah Posner and David Neiwert) در پایگاهِ Mother Jones، آنچه در نظرِ عمومِ رسانه ها گافهای ترامپ تلقی می شود (ریتوئیت های ترامپ از ناسیونالیستهای سفیدپوست، «متجاوز» و مجرم خواندنِ مهاجرانِ مکزیکی) در نگاهِ سفیدپوستهای برترپندار نشانه هایی است واقعی که انگیزه های نژادپرستانه ی آنها را تأیید می کند. یکی از این سفیدپوستهای برترپندار می نویسد: «سرورِ فرهمندِ ما، مسیح و ناجیِ ما، به این سرسخت‌ترین پیروانِ خویش غایتِ نعمت را ارزانی داشته.»

بعضی از اینها حتی گفته اند که ترامپ بخشِ زیادی از جامعه را با دیدگاههای نژادپرستانه ی آنان همراه کرده است. ریچال پندرگرافت (Rachel Pendergraft)، از گردانندگانِ حزبِ شهسواران (Knights party)،  که جایگزینِ شهسوارانِ کوکلاکس کلانِ دیوید دوک (David Duke) گردید، می گوید: «پیروزیِ ترامپ در انتخابات ثابت می کند که دیدگاههای ما را میلیونها نفر قبول دارند. شاید هنوز همه شان برای کو کلاکس کلان آماده نشده باشند، اما وقتی نفرتِ ضدِسفیدپوستان شدت بگیرد، آماده خواهند شد.»

در جریانِ اعتراضاتِ برترپندارانِ سفیدپوست در شارلوتزویل در سالِ 2017، دیوید دوک، رهبرِ بلندپایه ی کو کلاکس کلان (ملقب به جادوگرِ اعظم)، گفته بود که این شورشها به معنای «تحققِ وعده های دونالد ترامپ» است.

بنابراین، هرچند ترامپ ممکن است نژادپرستی و تعصبِ خویش را انکار کند، اما طرفدارانِ او را نمی شود انکار کرد. همانقدر که سابقه ی نژادپرستانه ی او بر نژادپرست بودنِ وی صحه می گذارد، اینکه چه کسانی و چرا طرفدارِ او هستند نیز گویای حقایق است، و یا به هر حال، تصویرِ مطلوبی از ترامپ برجای نمی گذارد.

[shareaholic app="share_buttons" id="25412088"]


موضوعات :

مطالب مرتبط


سایر مطالب

گرچه در دهه های گذشته سهمِ زنان از نیروی کارِ این کشور افزایشِ چشمگیری داشته،‌ اما در سالهای اخیر ثابت مانده است
مطالعه
بر هیچکس پوشیده نیست که معیار سنجش اقتصادی از نظر دولتمردان امریکا باعث شده مردم عادی در این کشور هاج و واج بمانند که اگر واقعا اوضاع تا این اندازه خوب است، پس چرا ...
مطالعه
ترامپ و بسیاری از سیاستهای کلیدی اش در دنیا نامحبوبند، و جایگاهِ آمریکا را نزدِ بسیاری از ملتها با شیبی تند تنزّل داده اند.
مطالعه
درواقع، در همان دهه ی هفتاد که برای نخستین بار سر و کله ی ترامپ در صفحاتِ نیویورک تایمز پیدا شد، وزارتِ...
مطالعه
آمار خشونت و تجاوز جنسی از سال 1993 تا سال 2014 و 2015، 63 درصد کاهش داشته و از 3/4...
مطالعه
جمعیت شناسی در اصل علمِ سرشماریِ نفوس است. اما بررسیِ‌ عواملی که سببِ تغییراتِ جمعیتی شده، و برآوردِ تأثیراتی که این تغییرات روی زندگیِ مردم گذارده نیز در آن حائزِ اهمیت است. مهاجرت چه تأثیری بر رشدِ جمعیتِ آمریکا گذاشته است؟
مطالعه
اعتمادِ مردمِ آمریکا به دولتِ آمریکا در پایین ترین حدِ خود در طولِ تاریخ قرار دارد. اکنون تنها 20 درصد از آمریکایی ها می گویند که به دولتِ‌ فدرال اعتماد دارند و معتقدند که دولت «تقریباً همیشه» (4%) یا «اغلبِ اوقات» (16%) کارِ درست را انجام می دهد.
مطالعه
سالِ پیش نرخِ رسمیِ فقر در این کشور 12.7% بوده است که نزدیک به نرخِ فقر در پیش از رکودِ بزرگ است و حاکی از وجودِ 40.6 میلیون فقیر است. با این حال تقسیمِ مردم به روی خطِ فقر و زیرِ خطِ فقر تنها یکی از راههای برآوردِ سطحِ رفاهِ اقتصادی است.
مطالعه
گرچه در دهه های گذشته سهمِ زنان از نیروی کارِ این کشور افزایشِ چشمگیری داشته،‌ اما در سالهای اخیر ثابت مانده است (نیروی کار عبارت است از همه ی کسانی که در سنِ اشتغال قرار دارند) و پیش‌بینی های اخیرِ مرکزِ آمارِ کار (BLS) نشان می دهد که این سهم در سالِ 2025 به نقطه ی اوجِ خود یعنی 47.1 درصد، و مجدداً تا سالِ 2060 به 46.3 درصد خواهد رسید، و این یعنی زنان در بازارِ کار همچنان در اقلیت اند.
مطالعه
ایالاتِ متحده ی آمریکا یعنی خیلی چیزها. یعنی ابرقدرتِ دنیا، یعنی یکی از بزرگترین کشورها. بر یک کرانه ی تاریخش...
مطالعه
ایالاتِ متحده ی آمریکا یعنی خیلی چیزها. یعنی ابرقدرتِ دنیا، یعنی یکی از بزرگترین کشورها. بر یک کرانه ی تاریخش...
مطالعه
آوریلِ 1865 مقطعی سرنوشت ساز در تاریخِ آمریکا بود. در 9 آوریل، ارتشِ ائتلافِ جنوب [شماری از ایالاتِ جنوبی که...
مطالعه
آیا می دانید تعداد شهروندان امریکایی که از دولت یارانه دریافت می کنند، از تعداد کسانی که شغل تمام وقت...
مطالعه
آمریکا کشورِ بزرگ و پیچیده ای است که در طولِ عمرِ 238 ساله ی خود، و نیز در این چند...
مطالعه
حقایق و آماری که در این مقاله خواهید خواند بسیار بحث‌برانگیز است. بسیاری از مردم از خواندن این مطالب به‌شدّت...
مطالعه
در قرن پانزدهم لایحه ای قانونی به تصویب رسید که بر اساس آن هیچ دولت (و یا حکومت فدرالی) اجازه...
مطالعه
سیاستمداران آمریکایی و نیز مردم این کشور، دوست دارند خودشان را «ملت مهاجرین» خطاب کنند. جایی که خانواده هر کس،...
مطالعه
ما اعتقاد داریم که سه دلیل اصلی برای فقر در ایالات متحده وجود دارد: فقر جهانی؛ فعالیت سیستم سیاسی و...
مطالعه
آمریکا برترین کشور است – البته در میزانِ بازداشت ها. در خلالِ چند دهه ی گذشته، این کشور بیشترین جمعیتِ...
مطالعه

ارسال این به یک دوست