تشکّل های پول کثیف امکان صرف اعانات نامعلوم را در سیاست فراهم می آورند
۱۳۹۶-۰۸-۱۰
حکم McCutcheon v. FEC یکی دیگر از محدودیت های هزینه ی انتخابات را حذف کرد
۱۳۹۶-۰۸-۱۰

سیتیزن یونایتد، عصر پول در سیاست

محدودیت های مالی مبارزات انتخاباتی گذشته، مهجور به نظر می رسند

با تلاش هایی که در جهت محدود کردن هزینه های آشفته ی انتخاباتی گردید، و نیز با توجه به اعانات نا محدودی که هم اکنون به Super PAC ها و دیگر گروه های خارجی تزریق می گردد، محدودیت هایی که سابقاً بر کاندیداها و جمع آوردگان سرمایه وارد می گردید- اگرچه هنوز هم تأثیراتی از آن مشاهده می شود- به شدت عجیب و مهجور به نظر می رسد.
در انتخابات 2016- 2015، کاندیدای اداره فدرال تنها مجازند به ازای هر انتخابات از هر اهداکننده حداکثر 2700 دلار و از هر Super PAC حداکثر 5000 دلار دریافت نمایند. یک راهکار سنتی برای سرباز زدن از این سرحد بندی، پناه بردن به"جمع کنندگان سرمایه"؛ افرادی که ثروتمندان را به سرمایه گذاری ترغیب می نمایند؛ می باشد.
ولی سوپر پَک هایی که قادر به جمع آوری سرمایه ی نامحدود هستند، این حساب و کتاب ها را تغییر می دهند. اکنون یک بیلیونر قانوناً قادر است سرمایه یک مولتی میلیون دلاری خود را صرف مبارزات تبلیغاتی یک کاندیدا نماید. در مقایسه، در شیوه ی سنتی سرمایه گذاری، که سرمایه ی مورد نیاز از افراد و اشخاص فراهم می گردد، منفعت کمتری وجود دارد.
طبیعتاً، کمپین ها و اعضای آن، زمان زیادی صرف ترغیب ثروتمندترین افراد جامعه می نمایند. در ماه مارس 2015، Washington Post's Matea Gold and Tom Hamburger نوشتند که جذب کنندگان سابق سرمایه- که فقط ثروتمند بودند و مگا ثروتمند محسوب نمی شدند- احساس نادیده گرفته شدن می نمودند؛ یکی از آنها معترض بود که " اهمیتی برای ما قائل نیستند."
به واقع، نشانه هایی مبنی بر این مهم وجود دارد که مسئولیت بسیاری از وظایفی که سابقاً توسط کمپین های انتخاباتی و حزب ها انجام می پذیرفت بر دوش Super PAC ها و یا گروه های خارجی منتقل شده است. هر یک از کمیته های حزب ملی از قبیل کمیته ی ملی حزب دموکرات یا کمیته ملی حزب جمهوری خواه سالیانه تنها قادر به دریافت 33400 دلار از هر فرد هستند. ضمناً، سازمان های خارجی، از جمله آنهایی که در Koch network قرار دارند، می توانند سرمایه های نامحدودی را صرف رأی گیری های ، کسب اطلاعات، توسعه، و جذب رای دهندگان نمایند.