Super PAC ها می‌توانند مقادیر نامحدودی در انتخابات صرف کنند، ولی باید اهداکنندگان‌شان را افشا کنند.
۱۳۹۶-۰۸-۱۰
محدودیت های مالی مبارزات انتخاباتی گذشته، مهجور به نظر می رسند
۱۳۹۶-۰۸-۱۰

سیتیزن یونایتد، عصر پول در سیاست

تشکّل های پول کثیف امکان صرف اعانات نامعلوم را در سیاست فراهم می آورند

افراد ثروتمندی که قصد دارند پول های هنگفتی صرف سیاست کنند همچنان با Super PAC ها مشکل دارند؛ چرا که کمک به این کمیته ها باید به صورت علنی پرداخت گردد. از اینرو در سال های اخیر، بویژه پس از تصمیمCitizens United ، تشکل های" پول کثیف"- سازمان های غیر دولتی که در آنها نامی از پرداخت کنندگان کمک های انتخاباتی برده نمی شود - روش متداولی را جهت صرف ناشناسانه ی این اعانات در سیاست نشان داده اند:
پول های کثیف صرف شده در انتخابات فدرال 2012- 2004
حتی پس از تصمیم کمیته ی شهروندان، هر گروهی با هدف کمک به انتخابات، عملاً مجاز می باشد به عنوان یک Super PAC ثبت شده و هویت اعانات خود را مخفی نگاه دارد.
از سویی، سازمان های غیر دولتی که طرفدار مسائل سیاسی هستند- از جمله گروه های زیست محیطی و یا مدافعین حقوق تفنگ- مجازند بخشی از پول خود را صرف مبارزات انتخاباتی نمایند. آنها این اجازه را بواسطه ی ثبت نام شان به عنوان " موسسه ی رفاه اجتماعی" و بر اساس بخش 501 کد مالیاتی کسب می نمایند و بر همین اساس اجازه ی آشکار نمودن اعانات خود را نیز ندارند. فعالیت این گروه های حمایتی، در چند دهه ی اخیر معمول شده است. اخیراً برخی از این " موسسات رفاه اجتماعی" پول هنگفتی را در انتخابات و یا حمله به کاندیدای انتخاباتی حزب خاصی هزینه می کنند. طبق ماده 501 کد مالیاتی، گروه های مشابهی نیز به عنوان " اتحادیه های کسب و کار" تشکیل شده اند. اما هر دو از ضروریت عدم افشا سود می برند تا بدین ترتیب هویت اهدا کنندگان محفوظ بماند.
اگرچه، حکم قاضی آنتونی کندی در Citizens United v. FEC لزوم افشاگری را طبق قانون اساسی معرفی کرد و وی اظهار داشت که لزوم افشاگری "شفافیت" ی را ایجاد می نماید که بر آن اساس هیئت انتخاب کنندگان قادر به تصمیم گیری های قاطعانه خواهند بود.
ولی بلاتکلیفی و تضاد موجود در کنگره، فلج حزبی کمیته ی انتخابات فدرال، و عدم اقدامِ سازمانِ خدماتِ درآمدِ داخلی موجب گردید که سوال برانگیزترینِ این سازمان های غیر دولتی- که ظاهراً بسیاری از آنها موجبات کمک های ناشناسانه ی اهداکنندگان به سیاست را فراهم آورده اند- بدون افشای سرمایه گذاران خویش فعالیت نمایند.
روی همرفته، بر اساس مستندات مرکز Center for Responsive Politics، از سال 2010 گروه هایی که اهداکنندگان خود را افشا نمی نمایند، بیش از 600 میلیون صرف انتخابات فدرال نموده اند. این تخمین، به گونه ای فریبنده پایین است چرا که بر خلاف سوپر پک ها، ضرورتی بر افشای تمامی فعالیت های این سازمان های غیر انتفاعی در کمیته ی انتخابات فدرال وجود ندارد. هر گونه تبلیغاتی که منحصر به انتخابات بوده و معرف کاندیدایی برای فدرال باشد باید گزارش گردد. اما، سازمان های غیر انتفاعی مادامی که الف- تبلیغات آنها 60 روز پیش از انتخابات و یا بیشتر در جریان باشند و ب- تبلیغات آنها علناً با کاندیدایی موافقت و یا مخالفت ننماید- حتی ضرورتی به گزارش تبلیغاتی که به نقد شدید کاندیداها می پردازند، ندارند.
بر اساس تخمین های مرکز Center for Responsive Politics، 600 میلیون دلار از گروه های مرموزی که ثبتِ سند شده اند از گروه های محافظه کاری هستند که بیش از 500 میلیون از این پول را خرج می کنند. از جمله این گروه ها می توان به Crossroads GPS وابسته به کارل راو (Karl Rove)، Americans for Prosperity وابسته به برادران کخ (the Koch brothers) و حتی گروه های اسکیچر با منابع سرمایه گذاری نامشخصی مانند American Future Fund وAmericans for Job Security را نام برد. Patriot Majority USA و گروه های زیست محیطی چون League of Conservation Voters نیز از بزرگ ترین هزینه کنندگان مرموزِ لیبرال در انتخابات فدرال بودند.
محسن امیری
محسن امیری
کارشناس مسائل رسانه ای مرتبط با ایالات متحده ، پژوهشگر مسائل مرتبط با حکومت ، مردم و کور ایالات متحده ، مدیر پروژه های مطالعاتی در حوزه غرب شناسی و مسائل مرتبط با ایران در ساختار سیاسی غرب کارشناس مسائل رسانه ای مرتبط با ایالات متحده ، پژوهشگر مسائل مرتبط با حکومت ، مردم و کور ایالات متحده ، مدیر پروژه های مطالعاتی در حوزه غرب شناسی و مسائل مرتبط با ایران در ساختار سیاسی غرب ، کارشناس ارشد علوم ارتباطات اجتماعی