تجربه کارآموزی
۱۳۹۶-۰۶-۲۵
سیستم مالیاتی آمریکا / قسمت دوم
۱۳۹۶-۰۶-۲۵

اجاره ی آپارتمان به دانشجویان

دانشگاه ما برای دانشجویان مجرد و یا متاهل، تعدادی آپارتمان تهیه کرده. اگر دانشجوها مایل باشند، میتونن یکی از این آپارتمانها رو اجاره کنند.
برای این آپارتمان ها و محوطه اطرافش، قوانینی وضع شده. مثلا آوردن سگ یا هر حیوان دیگه به این محوطه ممنوع هست، رانندگی با سرعت بیشتر از ۱۵ مایل در ساعت در این محوطه غیر مجازه و...
از جمله این قوانین اینه که تعداد افرادی که در هر خونه زندگی می‌کنند، نباید از حد مشخصی بیشتر باشه. مثلا در آپارتمان های دو خوابه، نباید بیشتر از دو بزرگسال و سه بچه زندگی کنند.
در این مدتی که در اینجا زندگی میکنم، آمریکایی‌ها برخی قوانین رو نقض می‌کنند، مثلا نه تنها با سگ داخل این محوطه میان، بلکه برخی سگ رو داخل خونه هم می‌برند! نه یکبار و دو بار که هر روز و هر شب.
یکبار به مدیر مجتمع اعتراض کردم که چرا برخی آپارتمانها سگ دارند، در صورتی که تابلوی "No Pets allowed" در جاهای مختلفی نصب شده؟
گفت اونا هماهنگ کردن و دانشگاه پذیرفته! من که متعجب شده بودم پرسیدم پس این تابلوها چیه؟
طرف گفت شما نمی‌تونی اعتراض کنی!
البته در مورد برخی خدمات دیگه هم که باید ارائه میکردن و از زیرش در رفته بودند، اعتراض کردم. طرف جواب داد که پالیسی ما عوض شده. به عبارت دیگه یعنی: «خدمات نمیدیم، حرفیه؟»
خب قاعدتا در این جور موارد، باید بگی حرفی نیست، اگر ناراضی باشی، باید بری جای دیگه. کشور خودت نیست که بخوای دنبال حقت بیفتی...
ولی امروز ماجرا جالبتر شد. یکی از دوستان ایرانی هم دانشگاهی‌ام تماس گرفت و گفت برام مشکلی پیش اومده؛ آپارتمان دو خوابه داره، و چند ماه است خانواده‌اش رفتند ایران‌ و چند روزی ست یکی از دوستانش رفته پیشش.
گفت امروز یه ایمیل تند و بی ادبانه از دانشگاه اومده که شما قوانین رو نقض کردی، چون تعداد نفرات‌تون زیاد شده!
اگرچه مونده بود که از کجا فهمیدن که مهمون براش اومده، ولی طبیعتا هیچ قانونی رو نقض نکرده بود....

خلاصه اینکه در اینجا اگر آمریکایی‌ها سگ بیارن داخل آپارتمان، نقض قانون محسوب نمیشه، ولی اگر غیر آمریکایی‌ها مهمان بیارن به منزل، نقض قانون محسوب میشه!

مطالب مرتبط

  • نظر یه آمریکایی در مورد انتخابات ریاست جمهوری پیش رو (با طعنه به دو گزینه موجود): این انتخابات، توهینی‌ست به شعور ما!
  • خانواده‌های پر بچه (۳ به بالا) زیاد می‌بینیم اینجا (بیشتر از ایران). عموما سعی می‌کنن بچه‌ها رو مستقل بار بیارن. مثلاً توی فرودگاه‌ها می‌بینیم که بچه‌ها یه چمدون کوچک اختصاصی دارن و خودشون مسئول حمل‌ش هستن. یا توی این تصویر که در یک هایپرمارکت گرفته شده، هر کدوم از بچه‌ها یه کیف پول داشتن و چیزهایی که خریدن رو جداگانه با پول خودشون حساب کردن.
  • از نیمه‌شب تا الان (ساعت ۶:۰۰ بعد از ظهر) توی فرودگاه لعنتی تورنتو گیر افتاده ام. حد اقل سه ساعت دیگر هم ا اینجا خواهم بود. افتضاح و شیر در شیری است این فرودگاه پیرسون تورنتو، چیزی فراتر از فرودگاه امام خمینی خودمان. پرواز ساعت ۶:۳۰ صبح را از دست دادم. جنابان گشاد کانادایی ـ آمریکایی برای پروازهایی که ساعت ۶ صبح به بعد انجام می شوند، تازه ساعت ۵:۳۰، در اصلی (گیت) را باز می‌کنند. بعد هفت خان رستم شروع می‌شود برای کاغذ بازی‌های کنترل گذرنامه و گمرک (بله، کنترل گذرنامه و گمرک آمریکا در بخشی از فرودگاه مبدا در کشور مبدا قرار دارد!)؛ کارهایی که در تئوری باید با دستگاه‌های خدمات‌دهی شبهه ای.تی.ام به سرعت انجام شود، اما غالبا یک گیر و گوری هست که کار پیش نمی‌روند و نهایتا باید مراجعه کرد به مسوول خدمات. پلیس گذرنامه‌ی آمریکا هم لطف کرد چند ساعتی تا فیها خالدون ما را تفتیش کرد و بعد هم به حالت بازجویی سوال‌هایی پرسید که نکیر...
  • یکی از دروغ‌هایی که در مورد غربی‌ها رایج است، اهمیت دادنشان به بهداشت است. مثلاً می‌گویند این‌ها از بس که در مسألهٔ بهداشت فردی و عمومی پیشرفت داشته‌اند، دیگر حتی نگران نجاست حیوانات خانگی‌شان نیستند. واقعیت این است که حیوان خانگی -مخصوصاً سگ- به هر دلیلی که هنوز از تحلیل من خارج است، تبدیل به عنصری مقدس در خانواده‌ها شده است. خانم همسایه در سرویس دانشگاه در حال صحبت کردن با راننده: سگم سر ذوق آمد و صورت دختر شیرخواره‌ام را لیسید. تمام صورت دخترم کهیر زده و سرخ شده. بردمش پزشک. پزشک گفته این کودک به سگ‌ها حساسیت دارد و باید هر چه سریع‌تر سگ‌تان را مرخص کنید. ولی من هنوز از حرف پزشک متقاعد نشدم.
  • در ماساچوست اولین باری که خطای رانندگی کنید، جریمه نمی شوید؛ یک برگ شبیه جریمه به عنوان اخطار (Warning) دریافت می‌کنید. از دفعه بعد اما، حسابتان با #پلیس و سپس شرکت #بیمه است! جریمه هایی مثل سرعت بالا یا سبقت غیرمجاز، ماهانه‌ پرداختی به بیمه را شدیدا افزایش می‌دهند.