سیاست ترامپ در قبال ایران بدون حمایت متحدان آمریکا شکست خواهد خورد
۱۳۹۷-۰۸-۲۱
۲۰۰۰ دروغ ترامپ!
۱۳۹۷-۰۸-۲۱

خیابان های نیویورک سیتی از دریچه ی لنز کری بورتز

منبع : واشنگتن پست

خیابان پنجاه و نهم و فیفث اونیو (خیابان پنجم)، 1980. (کری بورتز)

 
"در آن دوره ها هرگز با نیت قبلی بیرون نمی رفتم تا عکس های خیابانی بگیرم، این عکس ها فقط لحظات ثبت شده ای هستند که وقتی داشتم کار خودم را می کردم، به چشمم آمدند و مرا متوقف کردند." اینها حرفهایی است که کری بورتز در مورد عکس هایی که در دهه ی 1970 و 80 از نیویورک سیتی انداخته به In Sight گفته است. وی همچنین گفته "اما دهه ی 90 سناریوی کاملا متفاوتی داشت. بیشتر عکس هایی که در این دوره ثبت کرده ام به سفارش نیویورک تایمز بوده اند."

نخستین کتاب بورتز که "خیابان" نام دارد، مجموعه ای است از عکس هایی که وی در آن سه دهه ثبت کرده است. بورتز ابتدا برای گذراندن دوره ی کارآموزی در Village Voice به نیویورک آمد و سپس آنجا ماند و برای مجله ی نیویورک تایمز، نیویورک، اسپورت ایلاستریتد، پیپل و فورچون اند لایف عکاسی کرد. در دهه ی 90 ستون "روز" نیویورک تایمز که یک تصویر روزانه از زندگی در شهر بود در اختیار وی قرار داشت.
Beaver و وال استریتز، 1994.
گاراژ پارکینگ، 50 غربی.
گدای خیابانی، خیابان باوری و خیابان هاستون شرقی، 1975.
پرده برداری از مجسمه ی دوک الینگتون، شهردار دیوید دینکینز و در سمت چپ، بابی شورت، فیفث اونیو (خیابان پنجم) و خیابان صد و دهم، 1993.
لاکپشت حیوان خانگی، خیابان صد و ششم غربی و برادوی، 1995.
 
بورتز از عکاسی برای بخش "روز" به عنوان نقطه ی مهمی در حرفه اش یاد می کند.

او می گوید "من از نظر زمانی بسیار در مضیقه بودم تا عکسی که از آن راضی شوم را بگیرم و غروب هر روز به دست آنان برسانم. زمانی که در اختیار من بود تنها کفاف این را می داد که بروم مدرسه دنبال بچه هایم. روزهایی بود که حس می کردم بین دو جهان؛ مادر بودن و عکاس بودن دست و پا می زنم."

نیویورک سیتی امروز حس قبل را به وی نمی دهد. او می گوید "امروزه دست یافتن به لحظاتی که در گذشته هروقت بیرون می زدم و به خیابان می رفتم به چشم می دیدم برایم دست نیافتنی و چالش برانگیز شده است. دلایل این مساله واضح است، الان پیاده روها پر است از کسانی که در موبایل هایشان غرق هستند... البته هنوز هم لحظاتی هستند که به چشمم بیایند و باعث شوند مکث کنم، حتی در مرکز شهر منهتن که نمی خواهم فقط از کسانی که دارند از خودشان سلفی می گیرند عکس بگیرم."
روستای راچدیل، جامائیکا، کوئینز، 1979.
متروی شماره 7، کوئینز، 1984.
صحنه ی قتل، خیابان صد و سوم و منهتن اونیو (خیابان منهتن).
زمین بازی دایناسور، پارک ریورساید و خیابان نود و هفتم، 1993.
صف بیرون دادگاه خانواده ی منهتن، خیابان لافایت، 1997.
منطقه ی گل ها، خیابان بیست و هفتم غربی، 1994.
دستگیری در ایستگاه مترو میدان تایمز، خیابان چهل و دوم، 1995.
سکوی مترو، 1984.

برچسب ها:



مطالب مرتبط :


سایر مطالب :

  بازارِ کارِ ایالاتِ‌ متحده ی آمریکا داغِ داغ است. بیکاری به 3.8 درصد رسیده است که از دهه ی 1960 تا کنون بی‌سابقه بوده است، و بسیاری از صنایع با کمبودِ شدیدِ کارگر مواجه اند. نظریه های قدیمی درباره...
مطالعه
فاصله ی امید به زندگی در آمریکا و دیگر کشورهای پردرآمد هر لحظه بیشتر و بیشتر می شود. طبقِ جدیدترین  داده های هم‌سنجانه‌ی</a> سازمانِ همکاری و توسعه ی اقتصادی (OECD)، امید به زندگی در آمریکا در سالِ 2015 (با 78.8...
مطالعه
مردمِ آمریکا به اندازه ی گذشته شاد نیستند. مردمِ ایالاتِ متحده از همان بدوِ تأسیسِ این کشور، شادی را حقِ مسلمِ خود می دانسته اند. با این حال، طیِ دهه های اخیر، شادی در این کشور تنزل یافته است. این...
مطالعه
کمی پایینتر، خیابانِ Constitution Avenue قرار دارد که مقرِ ساختمانِ بانکِ مرکزی واقع در پایتختِ کشور است و نمی توان انبوهِ بی‌خانمانانی را که زیرِ سایه ی این ساختمانِ بی‌پیرایه پناه گرفته اند نادیده گرفت. همان مکانی که محلِ سیاست‌گذاری...
مطالعه
مطالعه