ترامپ داره آمریکا رو عالی می کنه ؛ فقط نه اونجوری که خودش فکر میکنه ! (روایتی از نیویورک تایمز)
۱۳۹۷-۰۷-۱۹
قربانیان طوفان مایکل به ۱۳ نفر رسید
۱۳۹۷-۰۷-۲۱

Sicko


کارگردان: مایکل مور ( Michael Moore)
محصول : سال 2007 آمریکا
ژانر : اجتماعی
زبان : انگلیسی (زیرنویس فارسی)

توضیحات:

مایکل فرانسیس مور متولد ۲۳ آوریل ۱۹۵۴ در فلینت ایالت میشیگان است. او در رشته روزنامه نگاری دانشگاه میشیگان فارغ التحصیل شد.

کلمه های «خدمات پزشکی» و «کمدی» معمولاً در یک جمله دیده نمی شوند اما در مراسم جایزه اسکار که فیلمساز موفق مایکل مور به خاطر فیلم جدیدش "SICKO" جایزه دریافت کرد، این دو کلمه مصداق خود را یافتند.«مایکل مور» تنها فیلمسازی است که تماشاچیان خاصش همان کسانی هستند که با او مخالف و در تضادند.

او یکی از شخصیت هایی است که در آمریکا به نوعی یک «قطب» به حساب می آید. به ویژه پس از ساخت مستند «۱۱/۹ فارنهایت» که در این مستند، حکومت «بوش»، به عنوان یک حکومت سرهم‌بندی کردن و سردواندن مردم با رویکردی مخرب علیه مبارزه با تروریسم به تصویر کشیده شده است.

بعضی معتقدند «بوش» قهرمانی است صادق و بعضی او را اغواگری پرطمطراق می خوانند. نتیجه واکنش کاخ سفید نسبت به فیلم «مایکل مور»، این بود که وی کارگردانی است که با‌ کنایه های طنزگونه و توهین آمیز سعی دارد باالاجبار لیبرالیسم را به تصویر بکشاند.

فیلم ««سیکو»» درخصوص خدمات پزشکی آمریکاست که موجبات مقابله های «مور» و مقامات دولتی را فراهم آورده است.

«مور» معتقد است که نهایت تلاش خود را برخلاف سایر فیلمهایش جهت تلطیف هر چه بیشتر حقایق تلخ در ««سیکو»» کرده است. به نظر می رسد که او از ماترک فیلمهایش چندان راضی نیست.

در فیلم ««سیکو»» که روز ۲۹ جون ۲۰۰۷ در سراسر کشور آمریکا به نمایش درآمد. «مایکل مور» این کارگردان برجسته سعی دارد، استدلالات خود را از نقایص موجود در سیستم خدمات پزشکی آمریکا بدون هیچ موضع گیری آسیب رساننده یا تبلیغات و شایعات روابط عمومی همانند فیلمهای سابقش در قالب فیلم توصیف و تشریح نماید.

فیلم «سیکو» این مطلب را روشن می سازد که به واسطه قابل توجه نبودن پرداخت هزینه های خدمات و مراقبت های پزشکی، جان تعداد بسیاری از آمریکایی ها از دست می رود و این بحران فقط روی جمعیت شهرنشین ۴۷ میلیونی بیمه نشده تأثیر نمی گذارد بلکه میلیون ها افراد دیگر که متعهدانه حق بیمه خود را پرداخته اند از این آسیب مصون نمانده و همچنان در بند نوار قرمز تشریفات دولت گردان می باشند.

«مور» در فیلم ««سیکو»» صریحاً به این مضمون اشاره دارد که در کشورهایی مانند کانادا، بر?تان?ا? کبیر و فرانسه، کلیه مردم از امکانات و تسهیلات پزشکی به طور رایگان برخوردارند.«مور» کلیه شرکتهای بیمه درمانی آمریکا را در فیلم ««سیکو»» محکوم می کند. متأسفانه این در حالی است که سیاستمداران آمریکایی هم میلیون ها می پردازند تا در مزایده ها و مناقصه های پزشکی و دارویی شرکت کنند.در حالی که «مور» در سالن «ساکرامانتو» که هزار پرستار مشتاق و مستعد حضور دارند، نشسته است و مشغول تماشای نمایش فیلم ««سیکو»» است، سر خود را پایین می اندازد و می گوید: «همین که این همه فکر و ذهنیت را توانستم روشن کنم بسیار خوب است به آنچه می خواستم رسیدم. درست مثل بازی شطرنج است و تا به حال که من در بازی مات شده بودم. ... باید که روش متفاوتی را در پیش بگیرم تا به آنجا که می خواهم برسم».

«مور» همچنان به شیرین کاری های خود در مستندهایی که می سازد، پرداخته است مانند بردن تیم مخالف ۱۱/۹ به کوبا برای معالجه تا به این طریق تأکید کند که کارگردان با زندگی در آنجا از خدمات پزشکی مؤثر و کم هزینه ای برخوردار خواهند بود. نیز با فریاد بلندی سعی می کند برای متهمین تروریست در زندان نظامی ایالات متحده در بندر «گوانتاناموی کوبا» درخواست ورود به بخش مراقبت های پزشکی نماید.

لیکن دیدگاه «مور» از سیستم خدمات پزشکی ایالات متحده کاملاً متعادل و متعارف نیست. به جنبه های مثبت این خدمات در فیلم او اشاره اندکی شده است.«مایکل مور» می گوید: «وقتی شرکت های خدمات پزشکی متوجه شدند که من در حال ساخت فیلم ««سیکو»» هستم، دچار نگرانی شدیدی شدند و تصور کردند که می خواهم آنها را به دار بکشم... اما حالا آرزو می کنند که من به سراغشان بروم و به مورد خاص یا شرکت خاصی بپردازم که خود با سیستم موجود مخالفت دارد... آنها در حال دیوانه شدن هستند چراکه مایک پیر اینجا نیست».

این موضوع تا حدودی به این امر بستگی دارد که «مور» معتقد است "Sicko" بالقوه فیلمی است بسیار خطرناک برای آن دسته با دیدگاه های او مخالفند.

«مور» می گوید: «من در حال گذر از دوراهی موجود در این کشور هستم و می خواهم به مردم محافظه کار و جمهوریخواه بگویم که آیا نمی توانیم با هم در این موضوع به خصوص به تفاهم برسیم؟... یک جور تشریک مساعی...؟!... پاسخ چیست؟»

«استفانی میلر»، که یک لیبرالیست است می گوید:

«بالاترین شانس «مور» برای جلب طرفدارانش در طنزپردازی اوست. اگر می خواهید ذهن و قلب مردم را تصاحب کنید باید که از در طنز وارد شوید».

«جیم کنه فیک» که سایت اینترنتی «مور» را اداره می کند، و یکی از منتقدان سخت گیر این فیلمساز است، می گوید». فیلمهای «مور» اظهارات و تفسیرهای مجزا و متفاوتی را از مقامات ملی به رشته ای کنار هم درمی آورد تا کاری کند که آنها سنگدل و بی عاطفه برسند و از این طریق بینندگان فیلمهایش را هدایت نموده و به دیدگاه هایشان جهت بخشد».

در سال ۲۰۰۶ بعد از آنکه همسر «مور» به شدت بیمار شده بود و به همین خاطر وضعیت مالی آنها به شدت به هم خورده بود، «کنه فیک» از او خواست که وب سایت خود را ببندد. چراکه هزینه های درمان بسیار زیاد بودند. اما «مور» در فیلم چنین افشا می کند که برای «کنه فیک» یک چک ۰۰۰/۱۲ دلاری می فرستد تا سایت به کار خودش ادامه دهد.

«کنه فیک» از «مور» تشکر می کند اما همچنان شک گرایانه به نقد می پردازد، او می گوید: «دیگر وقت افشای حقیقت است و باید به مردم زمینه ذهنی داد تا وضعیت را بهتر درک کنند. اگر که «مور» به سادگی حقیقت را می گفت و نیمی از حقایق را پنهان نمی کرد و ترفندهایی به کار نمی بست تا احساسی را که می خواست به شما القا نماید... من که خودم کاملاً توجیه شده ام».

«کنه فیک» با برخی از نقطه نظرات «مور» در فیلم ««سیکو»» موافق است، به گفته خودش، ما فقط در یک مورد با هم توافق داریم و آن نظام موجود بر سازمان نظارت بر خدمات پزشکی در درجه اول است، نه خود «خدمات پزشکی» اما کنه فیک دعوت «مور» را به یک برنامه دولت گردان مانند آنچه در کانادا یا انگلیس مرسوم است، نپذیرفته است».

در فیلم «سیکو»، «مایکل مور» سیاستمداران را نشانه گرفته اما آنها آنچنانکه «بوش» نسبت به فیلم فارنهایت جبهه گرفت، واکنش نشان نداده اند.

«مور» بیشترین تأکید را بر قشر کارگر جامعه دارد که بیماریها و ناراحتی های مزمن آنها آمیزه ای بوده است از نوار قرمز بوروکراسی، صورتحسابهای پزشکی غیرقابل پرداخت و صورت هزینه های بیمه که همگی باعث بیشترین هزینه و کمترین سرویس می شوند.

در ادامه «مور» معتقد است که اگر مباحث موجود در ««سیکو»» خشم مخاطبانش را برانگیخته، بنابراین می بایست مشتهای خود را بر در اتاقهای سیاستمداران بکوبند.

«مایک» در یکی دیگر از مصاحبه های خود گفت: «در این فیلم، قرار نیست که بگویید کارت حرف نداره، بلکه این بار «مایک» از شما می خواهد که فریاد برای «حقوق بشریت» را بانگ برآورید تا من به شما بپیوندم».

او در مصاحبه خود اظهار می‌دارد:

آیا رفتن به خانه «چارلتون هستون» باعث می شود که از موج تیراندازی در مدارس در این کشور کاسته شود. فکر نمی کنم چنین باشد. این جمله را با یادآوری صحنه ای از مستند «کلمباین» می گوید. و یا «آیا تلاش برای رفتن به طبقه چهاردهم «جنرال موتورز» (در مستند راجر و من) تا با ملاقات رئیس هیأت مدیره این شرکت بزرگ، بتوانی هیأت مدیره را متقاعد کنی تا در ساخت و تولید ماشین هایشان تجدید نظر کند تا مردم قادر به خرید آنها باشند؟... مشخص است که خیر. آیا فیلم فارنهایت توانست مانع از انتصاب مجدد «بوش» به ریاست جمهوری بشود؟!»

مطالب مرتبط :


سایر مطالب :

مطالعه
مطالعه
مطالعه
مطالعه
مطالعه
مطالعه
مطالعه
مطالعه
مطالعه
مطالعه
مطالعه
مطالعه
مطالعه
مطالعه
مطالعه
مطالعه
مطالعه
مطالعه
مطالعه
مطالعه

Sicko


کارگردان: مایکل مور ( Michael Moore)
محصول : سال 2007 آمریکا
ژانر : اجتماعی
زبان : انگلیسی (زیرنویس فارسی)

توضیحات:

مایکل فرانسیس مور متولد ۲۳ آوریل ۱۹۵۴ در فلینت ایالت میشیگان است. او در رشته روزنامه نگاری دانشگاه میشیگان فارغ التحصیل شد.

کلمه های «خدمات پزشکی» و «کمدی» معمولاً در یک جمله دیده نمی شوند اما در مراسم جایزه اسکار که فیلمساز موفق مایکل مور به خاطر فیلم جدیدش "SICKO" جایزه دریافت کرد، این دو کلمه مصداق خود را یافتند.«مایکل مور» تنها فیلمسازی است که تماشاچیان خاصش همان کسانی هستند که با او مخالف و در تضادند.

او یکی از شخصیت هایی است که در آمریکا به نوعی یک «قطب» به حساب می آید. به ویژه پس از ساخت مستند «۱۱/۹ فارنهایت» که در این مستند، حکومت «بوش»، به عنوان یک حکومت سرهم‌بندی کردن و سردواندن مردم با رویکردی مخرب علیه مبارزه با تروریسم به تصویر کشیده شده است.

بعضی معتقدند «بوش» قهرمانی است صادق و بعضی او را اغواگری پرطمطراق می خوانند. نتیجه واکنش کاخ سفید نسبت به فیلم «مایکل مور»، این بود که وی کارگردانی است که با‌ کنایه های طنزگونه و توهین آمیز سعی دارد باالاجبار لیبرالیسم را به تصویر بکشاند.

فیلم ««سیکو»» درخصوص خدمات پزشکی آمریکاست که موجبات مقابله های «مور» و مقامات دولتی را فراهم آورده است.

«مور» معتقد است که نهایت تلاش خود را برخلاف سایر فیلمهایش جهت تلطیف هر چه بیشتر حقایق تلخ در ««سیکو»» کرده است. به نظر می رسد که او از ماترک فیلمهایش چندان راضی نیست.

در فیلم ««سیکو»» که روز ۲۹ جون ۲۰۰۷ در سراسر کشور آمریکا به نمایش درآمد. «مایکل مور» این کارگردان برجسته سعی دارد، استدلالات خود را از نقایص موجود در سیستم خدمات پزشکی آمریکا بدون هیچ موضع گیری آسیب رساننده یا تبلیغات و شایعات روابط عمومی همانند فیلمهای سابقش در قالب فیلم توصیف و تشریح نماید.

فیلم «سیکو» این مطلب را روشن می سازد که به واسطه قابل توجه نبودن پرداخت هزینه های خدمات و مراقبت های پزشکی، جان تعداد بسیاری از آمریکایی ها از دست می رود و این بحران فقط روی جمعیت شهرنشین ۴۷ میلیونی بیمه نشده تأثیر نمی گذارد بلکه میلیون ها افراد دیگر که متعهدانه حق بیمه خود را پرداخته اند از این آسیب مصون نمانده و همچنان در بند نوار قرمز تشریفات دولت گردان می باشند.

«مور» در فیلم ««سیکو»» صریحاً به این مضمون اشاره دارد که در کشورهایی مانند کانادا، بر?تان?ا? کبیر و فرانسه، کلیه مردم از امکانات و تسهیلات پزشکی به طور رایگان برخوردارند.«مور» کلیه شرکتهای بیمه درمانی آمریکا را در فیلم ««سیکو»» محکوم می کند. متأسفانه این در حالی است که سیاستمداران آمریکایی هم میلیون ها می پردازند تا در مزایده ها و مناقصه های پزشکی و دارویی شرکت کنند.در حالی که «مور» در سالن «ساکرامانتو» که هزار پرستار مشتاق و مستعد حضور دارند، نشسته است و مشغول تماشای نمایش فیلم ««سیکو»» است، سر خود را پایین می اندازد و می گوید: «همین که این همه فکر و ذهنیت را توانستم روشن کنم بسیار خوب است به آنچه می خواستم رسیدم. درست مثل بازی شطرنج است و تا به حال که من در بازی مات شده بودم. ... باید که روش متفاوتی را در پیش بگیرم تا به آنجا که می خواهم برسم».

«مور» همچنان به شیرین کاری های خود در مستندهایی که می سازد، پرداخته است مانند بردن تیم مخالف ۱۱/۹ به کوبا برای معالجه تا به این طریق تأکید کند که کارگردان با زندگی در آنجا از خدمات پزشکی مؤثر و کم هزینه ای برخوردار خواهند بود. نیز با فریاد بلندی سعی می کند برای متهمین تروریست در زندان نظامی ایالات متحده در بندر «گوانتاناموی کوبا» درخواست ورود به بخش مراقبت های پزشکی نماید.

لیکن دیدگاه «مور» از سیستم خدمات پزشکی ایالات متحده کاملاً متعادل و متعارف نیست. به جنبه های مثبت این خدمات در فیلم او اشاره اندکی شده است.«مایکل مور» می گوید: «وقتی شرکت های خدمات پزشکی متوجه شدند که من در حال ساخت فیلم ««سیکو»» هستم، دچار نگرانی شدیدی شدند و تصور کردند که می خواهم آنها را به دار بکشم... اما حالا آرزو می کنند که من به سراغشان بروم و به مورد خاص یا شرکت خاصی بپردازم که خود با سیستم موجود مخالفت دارد... آنها در حال دیوانه شدن هستند چراکه مایک پیر اینجا نیست».

این موضوع تا حدودی به این امر بستگی دارد که «مور» معتقد است "Sicko" بالقوه فیلمی است بسیار خطرناک برای آن دسته با دیدگاه های او مخالفند.

«مور» می گوید: «من در حال گذر از دوراهی موجود در این کشور هستم و می خواهم به مردم محافظه کار و جمهوریخواه بگویم که آیا نمی توانیم با هم در این موضوع به خصوص به تفاهم برسیم؟... یک جور تشریک مساعی...؟!... پاسخ چیست؟»

«استفانی میلر»، که یک لیبرالیست است می گوید:

«بالاترین شانس «مور» برای جلب طرفدارانش در طنزپردازی اوست. اگر می خواهید ذهن و قلب مردم را تصاحب کنید باید که از در طنز وارد شوید».

«جیم کنه فیک» که سایت اینترنتی «مور» را اداره می کند، و یکی از منتقدان سخت گیر این فیلمساز است، می گوید». فیلمهای «مور» اظهارات و تفسیرهای مجزا و متفاوتی را از مقامات ملی به رشته ای کنار هم درمی آورد تا کاری کند که آنها سنگدل و بی عاطفه برسند و از این طریق بینندگان فیلمهایش را هدایت نموده و به دیدگاه هایشان جهت بخشد».

در سال ۲۰۰۶ بعد از آنکه همسر «مور» به شدت بیمار شده بود و به همین خاطر وضعیت مالی آنها به شدت به هم خورده بود، «کنه فیک» از او خواست که وب سایت خود را ببندد. چراکه هزینه های درمان بسیار زیاد بودند. اما «مور» در فیلم چنین افشا می کند که برای «کنه فیک» یک چک ۰۰۰/۱۲ دلاری می فرستد تا سایت به کار خودش ادامه دهد.

«کنه فیک» از «مور» تشکر می کند اما همچنان شک گرایانه به نقد می پردازد، او می گوید: «دیگر وقت افشای حقیقت است و باید به مردم زمینه ذهنی داد تا وضعیت را بهتر درک کنند. اگر که «مور» به سادگی حقیقت را می گفت و نیمی از حقایق را پنهان نمی کرد و ترفندهایی به کار نمی بست تا احساسی را که می خواست به شما القا نماید... من که خودم کاملاً توجیه شده ام».

«کنه فیک» با برخی از نقطه نظرات «مور» در فیلم ««سیکو»» موافق است، به گفته خودش، ما فقط در یک مورد با هم توافق داریم و آن نظام موجود بر سازمان نظارت بر خدمات پزشکی در درجه اول است، نه خود «خدمات پزشکی» اما کنه فیک دعوت «مور» را به یک برنامه دولت گردان مانند آنچه در کانادا یا انگلیس مرسوم است، نپذیرفته است».

در فیلم «سیکو»، «مایکل مور» سیاستمداران را نشانه گرفته اما آنها آنچنانکه «بوش» نسبت به فیلم فارنهایت جبهه گرفت، واکنش نشان نداده اند.

«مور» بیشترین تأکید را بر قشر کارگر جامعه دارد که بیماریها و ناراحتی های مزمن آنها آمیزه ای بوده است از نوار قرمز بوروکراسی، صورتحسابهای پزشکی غیرقابل پرداخت و صورت هزینه های بیمه که همگی باعث بیشترین هزینه و کمترین سرویس می شوند.

در ادامه «مور» معتقد است که اگر مباحث موجود در ««سیکو»» خشم مخاطبانش را برانگیخته، بنابراین می بایست مشتهای خود را بر در اتاقهای سیاستمداران بکوبند.

«مایک» در یکی دیگر از مصاحبه های خود گفت: «در این فیلم، قرار نیست که بگویید کارت حرف نداره، بلکه این بار «مایک» از شما می خواهد که فریاد برای «حقوق بشریت» را بانگ برآورید تا من به شما بپیوندم».

او در مصاحبه خود اظهار می‌دارد:

آیا رفتن به خانه «چارلتون هستون» باعث می شود که از موج تیراندازی در مدارس در این کشور کاسته شود. فکر نمی کنم چنین باشد. این جمله را با یادآوری صحنه ای از مستند «کلمباین» می گوید. و یا «آیا تلاش برای رفتن به طبقه چهاردهم «جنرال موتورز» (در مستند راجر و من) تا با ملاقات رئیس هیأت مدیره این شرکت بزرگ، بتوانی هیأت مدیره را متقاعد کنی تا در ساخت و تولید ماشین هایشان تجدید نظر کند تا مردم قادر به خرید آنها باشند؟... مشخص است که خیر. آیا فیلم فارنهایت توانست مانع از انتصاب مجدد «بوش» به ریاست جمهوری بشود؟!»